ناباروري (Infertility) از نظر متخصصان علوم ناباروري زوجي نابارور مي باشند كه اگر ۱۲ ماه پس از تصميم جهت داشتن فرزند عليرغم انجام فعاليت جنسي طبيعي و بدون استفاده از روشهاي پيشگيري، باردار نشوند. البته اين تعريف مربوط به شرايطي مي باشد كه زن زير 35 سال سن دارد و اين مدت براي زن بالاي 35 سال 6 ماه مي باشد. البته ناتواني در نگه داشتن حاملگي جهت يك تولد زنده نيز نا باروري تلقي مي شود. معمولاً، زوجهاي جوان سالم در طي يك دوره تخمك گذاري (يكماه) 20% شانس حاملگي دارند. مشكلات مردان علت 40% از موارد ناباروري است كه بيشتر مربوط به مواردي مانند اشكال در تعداد، ميزان حركت و شكل اسپرم ها است. ناباروري علل مختلفي دارد و در بسياري از بيماران, ناباروري ممكن است بيش از يك علت داشته باشد. ناباروري ممكن است به دليل مشكلات مردان (ناباروري مردان :Male Infertility)، مشكلات زنان (ناباروري زنان :Female Infertility) و يا اينكه توجيه مشخصي براي آن وجود نداشته (ناباروري هاي توجيه نشده :Unexplained Infertility) باشد. ناباروري اوليه و ناباروري ثانويه (Primary vs. Secondary infertility) زوج هايي با ناباروري اوليه به بيماراني اطلاق مي شود كه سابقه حاملگي ندارند ولي در مقابل بيماران با ناباروري ثانويه زوج هايي هستند كه در گذشته باروري موفق داشته اند و ناباروري را پس از حاملگي هاي قبلي تجربه مي نمايند.
ميزان شيوع (Prevalence) تخمين زده مي شود از هر 7 زوج يك زوج داراي مشكل ناباروري مي باشد و اين آمار در كشورهاي مختلف تقريبا مشابه است و ميزان توسعه يافتگي يك جامعه تفاوت چنداني در ميزان آن ايجاد نمي كند. بعنوان نمونه در كشور انگلستان نيز ميزان شيوع ناباروري به همين ميزان مي باشد. از هر 100 زوجي كه فعاليت جنسي طبيعي (هر 2 يا 3 روز) بدون روشهاي پيشگيري دارند 16 زوج پس از گذشت 12 ماه باردار نمي شوند. در اين كشور 25% از ناباروري ها بدليل مشكلات مربوط به ناباروري مردان گزارش شده است در حالي است كه ناباروري هاي توجيه نشده علت 25% از ناباروري ها مي باشد. مشكلات ناباروري زنان 50% از مشكلات را به خود اختصاص داده است كه 25% آن مربوط به عدم تخمك گذاري در بيماران و 25% درصد مابقي بدليل مشكلات ديگر مي باشد. |