لقاح خارج رحمي (IVF) در اين روش بدنبال يك سري از اقدامات پزشكي كه منجر به تحريك تخمدان ها و همچنين رشد و بلوغ تخمك هاي موجود در آنها مي شود، تخمك هايي كه به بلوغ رسيدند،توسط عمل جراحي و با هدايت سونوگرافي از طريق ديواره واژن و با بيهوشي خفيف از فوليكولهاي تخمدانها برداشته شده و در يك مايع مخصوص، يا محيط كشت در آزمايشگاه قرار داده مي شوند. 
جمع آوري تخمك ها در آزمايشگاه جنين شناسي تخمك ها بسته به روش لقاح آزمايشگاهي، در ظروف كشت با اسپرم هاي شسته شده همسر در شرايط خاص در كنار هم قرار داده مي شوند و يا اينكه اسپرم به هر يك از تخمك ها تزريق مي شود. پس از انجام مراحل لقاح آزمايشگاهي، تخمك ها در داخل يك انكوباتور (كه آن درجه حرارت، شرايط رطوبتي و گازي ويژه فراهم مي باشد) قرار داده مي شوند. تخمك هاي لقاح يافته در شرايط ويژه انكوباتور شروع به انجام تقسيمات سلولي مي كنند. پس از 72-48 ساعت نگهداري جنين ها در محيط آزمايشگاه، ظروف كشت از انكوباتور خارج شده و جهت تشكيل جنين ها مورد ارزيابي قرار مي گيرند و وضعيت رشد و كيفيت آنها ثبت مي شود.
لقاح خارج رحمي (لقاح خارج رحمي متداول سمت چپ و تزريق اسپرم به تخمك سمت راست) به دنبال ارزيابي جنين ها و بررسي وضعيت رشد و كيفيت آنها، تعداد مناسب جنين بر مبناي كيفيت آنها، سوابق درمان هاي قبلي بيمار و نيز سن مادر مشخص و انتقال جنين هاي با كيفيت بالا به رحم يعني جايي كه جنين ها مي توانند مرحله رشد طبيعي خود را در آنجا ادامه دهد، صورت مي گيرد. اين روش وسيله مناسبي براي كمك به بيماراني است لوله هاي فالوپ آنها آسيب ديده باشد. همچنين اين روش درمان در موارد آندومتريوز، ناباروري شديد مردان و بسياري از موارد ديگر كاربرد دارد.
انتقال جنين
| پس از انتقال جنين داروهاي هورموني مناسب جهت آماده سازي بهتر رحم و لانه گزيني مناسب جنين هاي منتقل شده تجويز ميگردند. | |
| 
